De prijswinnaars met hun opa of oma  (vlnr): oma Janna, Tessa, Tim, oma Ineke, Lotte, opa Karel, Farah, Zoï, oma Coby en Tanja. Foto: Josée Gruwel
De prijswinnaars met hun opa of oma (vlnr): oma Janna, Tessa, Tim, oma Ineke, Lotte, opa Karel, Farah, Zoï, oma Coby en Tanja. Foto: Josée Gruwel (Foto: )

Farah Tuhuteru krijgt persprijs voor verhaal

Schrijfwedstrijd havisten Rietveld Lyceum

Door Josée Gruwel

DOETINCHEM – Zo'n tachtig derdejaars havisten van het Rietveld College kwamen vrijdagmorgen in de aula van de school bij elkaar om te horen wie er in de prijzen viel bij de schrijfwedstrijd. De opdracht was om een verhaal te schrijven over het thema 'Tussen geraniums en Netflix'. Hiervoor interviewden de leerlingen ouderen, veelal opa's en oma's, maar ook ouderen uit de buurt van de school. Docenten Nederlands Corine Gerritsen, Fleur van Pijkeren en Eline Zantinge gaven de leerlingen de opdracht en theatermaker Boaz Boele gaf via De Gruitpoort aan elk van de drie klassen een workshop over hoe je tot een goed verhaal komt, waarbij onderwerpen als durven vragen, doorvragen, ingaan op een specifiek onderwerp en beeldend schrijven aan de orde kwamen.

Boele presenteerde de bijeenkomst vrijdagmorgen, hield korte vraaggesprekjes met leerlingen en ouderen en gaf het bandje met de voorlopige naam 'JAN' gelegenheid om te spelen. De winnende verhalen werden voorgelezen. De prijzen die vergeven werden, door de school, de Gruitpoort en Stad Doetinchem, bestonden onder andere uit een pen, een chocoladeletter en een lunch of high-tea met de geïnterviewde opa of oma. De prijs van Stad Doetinchem, de persprijs, was voor Farah Tuhuteru uit klas H3A. Hieronder haar verhaal.

Van net een telefoon tot Netflix en tv
"Netflix, jongeren, telefoontjes, hoe ik me als oudere voel en nog meer? Moet ik je daar allemaal over vertellen? Even snel dan Farah. Ik moet nog boodschappen doen anders krijgen we niks te eten," zegt mijn oma.
Ze is nu 68 jaar en geboren in 1950. Ze is nog best wel actief. Ze houdt van breien en zit ook nog veel op de telefoon spelletjes te spelen. Maar wat vindt ze van de sociale media tegenwoordig? En wat vindt ze ervan dat het tegenwoordig zo'n grote rol speelt in ons leven? Daar heb ik haar wat vragen over gesteld.
Mijn oma is best wel modern, ze heeft een telefoon en gebruikt af en toe Facebook. De apps zoals Snapchat en Instagram vindt ze maar niks. Wel heb ik het haar geprobeerd uit te leggen maar dat is mij veel te ingewikkeld, zegt ze dan. Ik ben natuurlijk ook heel anders opgegroeid. Ik kan me geen leven bedenken zonder mijn vriendinnen binnen een paar seconden te kunnen bereiken. En wanneer ik wil, wat ik ook maar wil, kan kijken via YouTube of Netflix.
Maar mijn oma is toch wel het bewijs dat dit allemaal niet nodig is, eerder overbodige luxe. Ze vindt het zonde dat we heel vaak onze telefoons gebruiken. "Het is hartstikke ongezellig en maakt je sociale leven kapot." Toch ben ik het daar stiekem wel een beetje mee eens. Wanneer ik bij mijn familie ben, besef ik dat ik best veel op mijn telefoon zit in plaats van dat ik met ze praat. Of het nou je sociale leven kapot maakt weet ik niet zo zeker. Aan de ene kant kan je natuurlijk makkelijker je contacten onderhouden. Maar dat betekent niet dat het contact altijd goed is. Het is veel leuker en gezelliger om met iemand in de realiteit af te spreken en iets te bespreken dan wanneer je dit via een paar berichtjes doet.
Tv kijkt mijn oma nog wel. Ze kijkt graag naar voetbal en vindt het leuk om series te volgen. Netflix kijkt ze niet. Ze heeft er ook geen behoefte aan en vindt het wel prima zo. Terwijl ik zelf echt niet zonder zou kunnen. Zo zie je maar hoeveel er is veranderd.
Is het nou makkelijker of lastiger geworden door al die ontwikkelingen? Daar zijn de meningen over verdeeld. Zelf vind ik het makkelijker, maar dat betekent niet per se dat het ook beter is. Mijn oma vindt het ook een stuk makkelijker. "Je kan binnen een paar seconden een berichtje versturen terwijl je vroeger een brief moest sturen, wat zeker wel een paar dagen duurde. Wel kon je bellen, maar dit was niet heel goedkoop, dus dat gebeurde niet heel veel. Toch vind ik het wel jammer dat iedereen elkaar nu minder opzoekt, dat was toch wel heel gezellig." Ze vindt het dus wel een stuk makkelijker, maar zeker niet gezelliger. Ze mist het zelfs wel een beetje en vindt het zonde dat het zo erg is veranderd. Want de makkelijkste weg is niet altijd de beste weg, volgens mijn oma Johanna Hajema.

Meer berichten