Laura Boekelaar schreef het winnende verhaal over hoe haar oma Annie vroeger uitging. Foto: Josée Gruwel
Laura Boekelaar schreef het winnende verhaal over hoe haar oma Annie vroeger uitging. Foto: Josée Gruwel (Foto: )

150 leerlingen schreven verhalen over uitgaan vroeger

DOETINCHEM – De Gruitpoort en Amphion sloegen de handen ineen en bedachten een gezamenlijk project in het kader van 'Lang Leve Kunst en Naoberschap' en '50 jaar Amphion'. Het project kreeg de naam 'De Rode Loper' en het resulteerde in 150 verhalen over uitgaan in vroegere tijden, tot zo'n vijftig jaar terug. De verhalen werden geschreven door 150 derdejaars van havo en vwo van het Rietveld Lyceum. De derdejaars interviewden hiervoor voornamelijk ouderen die ze kenden, zoals opa's en oma's. In Amphion werd vrijdagmiddag 8 juni het project afgesloten.

Door Josée Gruwel

Omlijst met muziek werd het die middag een informatieve happening. Presentator Daniël Janssen ontlokte wethouder Maureen Sluiter dat ze vroeger bij Vieberink en discotheken in de regio danste en Sluiter op haar beurt prees het project vanwege de verbinding tussen cultuur en educatie en tussen de verschillende generaties.
Rector Paddy Harbers van het Rietveld Lyceum typeerde 'De Rode Loper' als mooi onderwijs: "Hoe mooi is het dat je kunt leren van opa en oma en van Amphion. Leren doe je niet alleen op school."
Namens het Rietveld Lyceum en De Gruitpoort, Amphion, Kruiswerk en Stad Doetinchem werd het juryrapport van de beste verhalen voorgelezen en werden er prijzen uitgereikt.
De vier beste verhalen worden gepubliceerd op de site of in een uitgave van de organisatie die de prijs uitreikte. Romy Thijssen kreeg de prijs van het Rietveld Lyceum/De Gruitpoort, Isabella Dudzinski van Amphion, Bente Wienholts van Kruiswerk en Laura Boekelaar van Stad Doetinchem. Haar verhaal 'Dubbeltjes-dansen' is in deze krant te lezen. Een eervolle vermelding was er voor het verhaal van Stijn Hagemans.
Laura Boekelaar: "Het was leuk om mee te doen, iets nieuws, anders dan anders. Ik heb heel lang zitten kletsen met oma. Zo praten deden we eigenlijk niet zo vaak. Zij vond het ook heel leuk."
Fleur van Pijkeren en Corine Gerritsen, docenten Nederlands van het Rietveld, typeerden het project als waardevol omdat het generaties verbindt en het schrijven van een verhaal ook een functie krijgt. "Maar het project moest wel even landen bij de leerlingen."
Iris Cucaro en Machteld van der Meij van de Gruitpoort kijken goed terug. "De presentatie in het theater sloot mooi aan bij het thema en gaf meerwaarde."
"In het openingsweekend van Amphion 50 jaar, op 15 en 16 september, is er een ouderenactiviteit waar de verhalen weer aan de orde komen", vertelde Daniël Janssen van Amphion.

Dubbeltjes-dansen

Door Laura Boekelaar

"Ik deed mijn mooie zelfgemaakte jurk aan en haalde een kam door mijn haar, samen met een vriendin waren we aan het wachten totdat we weg konden gaan", vertelde mijn oma Annie Boekelaar-Schmitz, 79 jaar. "De jurkjes die ik aan had, maakte ik zelf. Ik zat op de huishoudschool en leerde schoonmaken, koken, en ook kleding maken. Ik vond het altijd erg leuk om mijn eigen jurkjes te maken, want dan had ik net iets anders aan dan andere meisjes van mijn leeftijd. We waren ongeveer zestien jaar toen we naar de danszaaltjes mochten, daar gingen we dubbeltjes-dansen. Samen met vriendinnen fietsten we naar het danszaaltje dat toen de Sociëteit heette. Die stond destijds op de plek waar nu cultureel centrum de Gruitpoort staat. Rond half acht gingen we dan weg van huis. Bij de Sociëteit hoefde je geen toegang te betalen, het was een ontmoetingsplek voor ons. Er was dus ook niemand die je leeftijd controleerde op die avonden.
Samen met mijn vriendinnen liepen we naar binnen, we gingen op de stoeltjes zitten die klaarstonden. Er was altijd live muziek, want goede muziekapparatuur was er toen nog niet. Het was altijd vrolijke muziek en als er gedanst werd waren het 'keurige dansjes'. En dan was het wachten totdat de leukste jongen langs kwam om te vragen of je met hem wilde dansen. Het was altijd erg gezellig om samen met mijn vriendinnen naar alle jongens te kijken die langskwamen. En als je dan een keer gevraagd werd door een heel leuke jongen, dan ging je in het midden van de zaal staan, op de dansvloer. Voordat de dans dan begon kwam er een dikke grijze meneer langs met een mandje waarin iedereen die op dat moment ging dansen een dubbeltje deed. Dat geld had ik al zelf verdiend.
We zaten soms de hele avond jongens te kijken zonder dat er een naar ons toe kwam. Met een meisje dansen was heel gek toen. Het dansen met de jongen die jou ten dans vroeg stelde niks voor. Je danste een keer met elkaar omdat het een leuke activiteit was. Je zag elkaar daarna een paar keer voorbij komen in het zaaltje, maar het was niks serieus. We kletsten de hele avond door over van alles en nog wat. De hele zaal stond blauw van de rook, want overal op tafel stonden sigaretten. Het was voor ons heel normaal om op die leeftijd al te roken.
Ik moest van mijn ouders om tien uur weer thuis zijn. Ik was altijd op tijd. We fietsten vaak samen weer terug, maar als mijn vriendinnen iets langer mochten blijven, dan fietste ik gewoon alleen naar huis. Auto's reden er toen toch nog niet."

reageer als eerste
Meer berichten