Doetinchem heeft zijn brandweer terug

Foto:

DOETINCHEM - Het is moeilijk om eraan voorbij te kijken. Het gebouw heeft in 2014 in het kader van de Architectuur Prijs Achterhoek zowel de vakjuryprijs als de publieksprijs gewonnen, maar de inhoud is alleen herkenbaar als men de rode brandweerauto's in de garages ziet.

Door Bert Vinkenborg

Met witte chocoladeletters en een symbool prijkt het sinds vrijdag 1 juni aan de gevel van de brandweerkazerne aan de Stokhorstweg: BRANDWEER, voorafgegaan door het brandweer-logo. Misschien niet zo heel belangrijk voor de brandweeroperaties maar wel voor de identiteit en herkenbaarheid van de Doetinchemse brandweer. Postcommandant Carlo Aalders is sinds 2017 aan dit korps verbonden en kan vertellen wat er speelt bij deze vrijwillige brandweer.
De brandweer is volop in beweging. Er vindt sinds enige jaren een professionalisering plaats, maar aan de andere kant moet men het nog steeds hebben van vrijwilligers. Die vrijwilligers moeten niet alleen willen, maar ook nog fysiek en mentaal geschikt zijn voor hun taak. Op de vraag of het lukt vrijwilligers te werven reageert Aalders met een genuanceerd antwoord: "De maatschappij verandert en daarmee de mogelijkheid aan vrijwilligers te komen, Niet alleen wij hebben daar mee te maken, maar ook veel andere organisaties en verenigingen die het van vrijwilligers moeten hebben." De gemiddelde diensttijd van een vrijwilliger bij het korps ligt nu rond de vijftien jaar. De leeftijdsopbouw in de Regio is zodanig dat over een jaar of vijf een groot aantal van de huidige vrijwilligers op grond van hun leeftijd zal uitstromen. De vraag is of het zal lukken om daarvoor tijdig gekwalificeerde mensen terug te krijgen. De werving loopt op volle toeren maar de resultaten zijn nog bescheiden.
Een andere complicatie is dat alle vrijwilligers naast hun functie bij de brandweer vaak nog een beroep hebben dat te combineren moet zijn met hun taak als brandweerman of -vrouw. Vroeger waren vaak kleine middenstanders bij de brandweer die de vrijheid hadden om bij alarm hun zaak te verlaten en zich per fiets of auto naar de kazerne te spoeden. Die tijd is voorbij.
Aalders is ervan overtuigd dat in de komende jaren nog veel gaat en moet veranderen. Voor problemen zullen praktische en werkbare oplossingen gevonden moeten worden. De instroming van nieuwe vrijwillige brandweerlieden, zowel mannen als vrouwen, zal nog verder gestimuleerd moeten worden. De vraag of een beroepsbrandweer een mogelijk alternatief is, beantwoordt Aalders met stelligheid: "We kunnen niet zonder een vrijwillige brandweer."

Meer berichten