Foto: Nick Oostendorp

Prinsesje

Soms hoor ik dat De Slimste Mens een treurig programma is. Met als summum de in het zwart geklede Maarten van Rossum als notoire zwartkijker in de rol van alleswetend jurylid. Ik ben het daar absoluut niet mee eens. Elke doordeweekse avond, als de Walmolen statig in het donker staat, kijk ik standaard naar een aflevering. Waarom? Omdat ik hou van verrassende antwoorden, die niet alleen afkomstig zijn van de zwarte raaf in het gezelschap.
Onlangs kwam quizdeelneemster Kiki Schippers, liedjesschrijfster en zangeres, nog met een zeldzame quote na de opmerking van Philip Freriks dat elk meisje toch graag een prinsesje wil zijn. Schippers, ad rem, vertelde onmiddellijk dat ze als meisje prins Willem Alexander op tv zag en meteen dacht: dat gaan we niet doen.
De hele uitzending van die avond werd een aaneenrijging van spitse opmerkingen, waarbij zelfs onze zwarte raaf tot twee keer toe zijn witte zakdoek ontvouwde om tranen van het lachen weg te wrijven. Maar dit terzijde.
Als meisje heb ik nooit de behoefte gevoeld om een prinsesje te willen zijn. Naar de film Sissi heb ik tot de dag van vandaag niet gekeken. Het enige dat me destijds kon bekoren was het huwelijk van koning Boudewijn met de Spaanse gravin Fabiola de Mora y Aragón. Van minuut tot minuut heb ik de huwelijksceremonie op tv gevolgd. Zij droeg een klassieke bruidsjurk met een lange sleep, ontworpen door de Spaanse ontwerper Christobal Balenciaga, waarbij kostbaar hermelijn werd verwerkt. Die jurk vond ik zo prachtig, dat mijn moeder deze, van wit satijn en namaakbont, voor mijn pop maakte.
Ons buurmeisje wil wel graag een prinsesje zijn. Het liefst kleedt ze zich in jurkjes met strakke lijfjes, opgefleurd met pailletten, en rokjes van laagjes tule. Alle accessoires zijn navenant.
Toen ik haar vroeg of ze ook al een prins op het oog had, knikte ze blij.
"De prins op het witte paard", concludeerde ik.
Ze keek me verontwaardigd aan en riep: "Nee, hij heeft een bruine pony!"

Flox Bos

Meer berichten